Ter inspiratie
Plannen voor de toekomst?
7 september 2026
Naar de toekomst kijken vanuit verlangen, richting en vertrouwen.
Hoe kijken we naar de toekomst en hoe maken we keuzes die werkelijk goed zijn? Stephen Covey en René Girard bieden vanuit verschillende invalshoeken waardevolle inzichten. Covey helpt ons om bewust richting te geven aan ons leven, terwijl Girard ons leert om kritisch te kijken naar de oorsprong van ons verlangen.
Vanuit een christelijk perspectief krijgt deze zoektocht nog een diepere dimensie: niet alleen de vraag wat ik wil of wie ik wil zijn staat centraal, maar ook de vraag hoe ik mag leven in verbondenheid met God en naar Zijn wil.
Covey nodigt ons uit om te beginnen met het einde voor ogen. Hij daagt ons uit om vooruit te kijken en ons af te vragen wat werkelijk belangrijk is. Niet alleen welke doelen we willen bereiken, maar vooral wie we willen zijn. Welke waarden willen we zichtbaar maken? Hoe willen we omgaan met de mensen om ons heen? Wat willen we betekenen? Vanuit dat beeld van de toekomst kunnen we terugkijken naar vandaag en ons afvragen welke keuzes passen bij de mens die we willen worden.
Girard voegt daar een belangrijke vraag aan toe. Ons verlangen ontstaat namelijk niet los van anderen. We worden beïnvloed door wat mensen om ons heen belangrijk vinden, bezitten en nastreven. Daardoor kunnen we soms denken dat iets werkelijk ons verlangen is, terwijl we vooral proberen te voldoen aan verwachtingen, ons vergelijken met anderen of verlangen naar wat anderen aantrekkelijk maken. De vraag naar de toekomst wordt daardoor ook een vraag naar de bron van ons verlangen.
Juist vanuit het geloof krijgt die vraag een bijzondere betekenis. Wanneer we ons richten op God, hoeven we verlangen niet automatisch te wantrouwen. De Bijbel spreekt juist over een God die in mensen werkt. Paulus schrijft dat God zowel het willen als het werken in ons werkt. Dat betekent dat ons verlangen niet altijd tegenover Gods wil hoeft te staan. In een leven dat gericht is op God mag juist het vertrouwen groeien dat Hij ons van binnenuit vormt en richting geeft.
Ook de woorden uit de Psalmen krijgen vanuit dat perspectief betekenis: ‘Verlustig u in de HEERE, dan zal Hij u geven de wensen van uw hart.’ Dat is niet eenvoudig een belofte dat God alles zal geven wat wij maar wensen. Het wijst op iets diepers. In de gerichtheid op God verandert ook ons hart. Wanneer onze vreugde en ons vertrouwen steeds meer in Hem geworteld raken, mogen we verwachten dat onze verlangens steeds meer in overeenstemming komen met Zijn verlangen voor ons.
Daarmee ontstaat een andere manier van kijken naar Gods wil. Het gaat niet alleen om het zoeken naar een verborgen plan dat we precies moeten ontdekken, uit angst om de verkeerde keuze te maken. Gods wil kan ook zichtbaar worden in een proces waarin wij groeien, verlangen, kiezen en verantwoordelijkheid nemen. Terwijl wij ons richten op God, mogen we vertrouwen dat Hij ook in ons werkt.
Dat vraagt wel om onderscheiding. Niet ieder verlangen komt voort uit vrijheid. Girard helpt ons om te blijven vragen of ons verlangen wordt gevoed door vergelijking, angst, erkenning of rivaliteit. Willen we iets omdat het werkelijk leven geeft, of omdat we bang zijn minder te zijn dan een ander? Maar wanneer een verlangen groeit vanuit verbondenheid met God, liefde en vrijheid, krijgt het een andere betekenis.De bron van dat verlangen zal uiteindelijk herkenbaar zijn aan het grootste gebod: God liefhebben boven alles en de naaste liefhebben als onszelf. Een verlangen dat ons steeds verder verwijdert van liefde, vrijheid en verbondenheid vraagt om kritisch onderzoek. Een verlangen dat ruimte geeft aan liefde voor God, voor de ander en voor onszelf, mag daarentegen serieus genomen worden.
Hier komen Covey, Girard en het geloof op een bijzondere manier samen. Covey helpt ons om richting te kiezen en na te denken over wie we willen zijn. Girard helpt ons om eerlijk te onderzoeken waardoor ons verlangen wordt gevormd. Het geloof voegt daar het vertrouwen aan toe dat wij niet alleen zelf richting hoeven te vinden, maar dat God aanwezig is in ons zoeken, willen en werken.Naar de toekomst kijken betekent dan niet dat we alles vooraf moeten weten. We hoeven niet ieder detail van Gods plan te kennen voordat we een stap kunnen zetten. We mogen vooruitkijken, verlangen, dromen en keuzes maken, terwijl we verbonden blijven met de Bron. Juist in die gerichtheid mag het vertrouwen groeien dat wat diep van binnen geboren wordt, niet los hoeft te staan van Gods verlangen voor ons.De vraag wordt dan niet alleen: Wat wil ik bereiken? Ook niet alleen: Wat willen anderen van mij? Maar: Wat groeit er in mij wanneer ik mij richt op God, en hoe kan ik dat verlangen vormgeven in liefde?Zo wordt de toekomst geen poging om alles onder controle te krijgen, maar een weg van vertrouwen en verantwoordelijkheid. We kiezen bewust richting, onderzoeken eerlijk onze verlangens en vertrouwen erop dat God zowel het willen als het werken in ons kan vormen. Vanuit die verbondenheid mogen we geloven dat een verlangen dat geworteld raakt in liefde uiteindelijk steeds meer zal overeenstemmen met Gods verlangen: God liefhebben, de ander liefhebben en ook onszelf niet vergeten.
Misschien is dat wel de meest bevrijdende manier om naar de toekomst te kijken: niet voortdurend bang zijn om Gods wil te missen, maar zo verbonden met Hem leven dat ons verlangen steeds meer richting krijgt vanuit dezelfde Bron.